Στα «αστέρια» ο Πεπ βγαίνει από τη ζώνη άνεσης του

Η πίεση που πέφτει στους ώμους του Πεπ Γκουαρντιόλα στο Τσάμπιονς Λιγκ επηρεάζει ακόμα και το μυαλό ενός εκ των πιο επιτυχημένων προπονητών στον κόσμο.

Όταν γίνεται συζήτηση για τους κορυφαίους του είδους τους πάντα θα υπάρχει ένας αντίλογος. Πάντα θα υπάρχει ένα ναι μεν αλλά… που θα διαιωνίζει το ερώτημα. Για τον Μέσσι ο αντίλογος σχετίζεται με τις επιδόσεις του με την εθνική Αργεντινής. Για τον Κριστιάνο μπορεί να πει κανείς ότι στην Ισπανία δεν κυριάρχησε σε τίτλους κόντρα στο μεγάλο του αντίπαλο. Για τον Μαραντόνα ότι δεν πανηγύρισε το Τσάμπιονς Λιγκ. Για τον Πελέ ότι δεν αγωνίστηκε ποτέ στην Ευρώπη.

Αν πάμε τη συζήτηση αυτή σε επίπεδο προπονητών ένα μεγάλο αλλά υπάρχει και για την περίπτωση του Πεπ Γκουαρντιόλα. Ο άνθρωπος, ο οποίος έχει κατακτήσει όποιον διαθέσιμο τίτλο είχε τη δυνατότητα μοιάζει ανίκανος να κατακτήσει τα «αστέρια» μακριά από το «Καμπ Νου». Για τους αμφισβητίες του δε γίνεται να είσαι ο καλύτερος στο είδος σου αν δε μπορείς να κερδίσεις τη κούπα με τα μεγάλα αυτιά με κάποιον άλλο σύλλογο πέραν της υπερομάδας που είχαν συγκροτήσει οι «μπλαουγκράνα» την περίοδο 2009-2012.

https://twitter.com/Squawka/status/1115754815508889600

Ο Ισπανός τεχνικός, βέβαια, είναι ένας τελειομανής άνθρωπος που έχει γνώση αυτών των απόψεων. Συνεπώς, είναι δεδομένο ότι με την απόφαση του να προπονήσει τη Μάντσεστερ Σίτι θέλησε να αποτινάξει αυτήν τη στάμπα από πάνω του. Ωστόσο, κάθε χρονιά που περνάει μακριά από το «Καμπ Νου», ο Πεπ μετράει μόνο αποκλεισμούς. Ειδικότερα, μετράει μόλις 6 νίκες σε 26 εκτός έδρας νοκ άουτ αγώνες Τσάμπιονς Λιγκ. Έτσι, οι φωνές αμφισβήτησης ολοένα και μεγαλώνουν. Αυτή η κατάσταση φαίνεται ότι έχει μπει στο μυαλό του 48χρονου και τον επηρεάζει στην τελική του κρίση. Τρανό παράδειγμα η εκτός έδρας ήττα από την Τότεναμ και ο τρόπος που παρέταξε την ομάδα του στο συγκεκριμένο παιχνίδι.

Φύλαγε τα ρούχα σου να έχεις τα μισά

Ο αποκλεισμός από τη Μονακό και τη Λίβερπουλ τα δύο προηγούμενα χρόνια έκαναν τον Πεπ να αναθεωρήσει τα πλάνα του. Στις πρώτες αναμετρήσεις κόντρα σε Μονεγάσκους και «κόκκινους», οι «πολίτες» δέχθηκαν συνολικά 7 τέρματα. Κόντρα στην Τότεναμ ακολούθησε έναν πιο συντηρητικό προσανατολισμό, δίνοντας προτεραιότητα στη διαφύλαξη των μετόπισθεν του. Χαρακτηριστική κίνηση αυτή της τακτικής ήταν η χρήση του Γκουντογκάν έναντι του Ντε Μπρούιν στη μεσαία γραμμή. «Αποφάσισα να παίξω με δύο αμυντικούς μέσους σε αυτή τη θέση. Τον Γκουντογκάν και τον Φερναντίνιο προκειμένου να είμαστε πιο σταθεροί πίσω» δικαιολόγησε την απόφαση του μετά τον αγώνα.

Παράλληλα, απέφυγε να πάρει το ρίσκο της χρήσης του επιθετικογενούς Μπέντζαμιν Μεντί για το αριστερό άκρο της άμυνας. Έτσι, η ομάδα του προέβη σε μία ελεγχόμενη πίεση ψηλά σε σχηματισμό 4-4-2. Αυτός ο συμπαγής σχηματισμός διατηρήθηκε και όταν η Σίτι αμυνόταν απέναντι στις οργανωμένες επιθέσεις των γηπεδούχων.Το σχέδιο του, βέβαια, εκ του αποτελέσματος μπορεί να φάνηκε αποτυχημένο αλλά ο ίδιος έμεινε ικανοποιημένος. Πράγματι, η ομάδα του μπορεί να μην απείλησε αλλά στην πραγματικότητα κινδύνεψε ελάχιστα. Η ομάδα του στην ουσία πλήρωσε την αμυντική αδυναμία του Ντελφ στο γκολ του Σον, καθώς ο Άγγλος δεν αγωνίστηκε στη φυσική του θέση.

Άστοχες επιλογές

Κριτική πρέπει να ασκηθεί στον Πεπ όχι τόσο για την επιφυλακτική προσέγγισή του όσο για την επιλογή των προσώπων. Αρχικά ή επιλογή του Μαχρέζ επιβεβαιώθηκε ότι ήταν λαναθασμένη. Ο Λιρόι Σανέ έμεινε στον πάγκο ενώ είναι αδιαμφισβήτητα και πιο φορμαρισμένος αλλά και συνολικά πιο επικίνδυνος. Ο Ρόουζ αντιμετώπισε αποτελεσματικά τον Αλγερινό ενώ πολύτιμες αποδείχθηκαν και οι βοήθειες του Έρικσεν.

https://twitter.com/StatmanDave/status/1115723350524006400

Όσον αφορά τον παραγκωνισμό του Ντε Μπρούιν η κριτική επικεντρώνεται στην καθυστερημένη χρησιμοποίησή του. Από τη στιγμή που η Τότεναμ προηγείται στο σκορ με 20 λεπτά να απομένουν, η αξιοποίηση του Βέλγου θεωρείται επιβεβλημένη. Εξάλλου, είναι ένας παίκτης που θα αμυνθεί όταν χρειαστεί. Συνεπώς, δεν υπήρχε κάποιο ρίσκο. Τέλος, ο Πεπ έκανε λάθος όχι μόνο που δε ξεκίνησε τον Σανέ αλλά και που άργησε να τον ρίξει στη μάχη. Αυτές οι αδικαιολόγητα καθυστερημένες επιλογές είναι δύσκολο να εξηγηθούν και ίσως κοστίσουν την πρόκριση στους πρωταθλητές Αγγλίας.

Άμυνα για σεμινάριο

Επειδή, όμως, στο ποδόσφαιρο το αποτέλεσμα διαμορφώνεται και από τις δύο ομάδες θα ήταν άδικο να μη σταθούμε στον Μαουρίσιο Ποκετίνο. Ο τεχνικός των «πετεινών» διάβασε τη δύναμη της Σίτι να παίζει ανάμεσα στις γραμμές και την εξουδετέρωσε. Συγκεκριμένα, αποφεύγοντας τη χρήση τριάδας στην άμυνα, εκμεταλλεύτηκε τον έξτρα παίκτη για την υπερφόρτωση της μεσαίας του γραμμής. Με αυτόν τον τρόπο, εξολόθρευσε τους Σίλβα και τους Αγκουέρο που αρέσκονται να αγωνίζονται ανάμεσα στις γραμμές και να ξεκινούν από εκεί τις προσπάθειές τους. Για του λόγου το αληθές, Σίλβα και Αγκουέρο είχαν τις λιγότερες επαφές από κάθε άλλο παίκτη της Σίτι με εξαίρεση τον Έντερσον.

Ένα ακόμη ενδεικτικό στατιστικό στοιχείο της φοβερής δουλειάς που πραγματοποίησαν ανασταλτικά τα «σπιρούνια» είναι το εξής: Παρά το γεγονός ότι η κατοχή της μπάλας έμεινε για περισσότερο χρόνο στα πόδια των φιλοξενούμενων, η Σίτι επιχείρησε λιγότερες πάσες στο επιθετικό τρίτο του γηπέδου. Οι «πολίτες», δηλαδή ήταν περισσότερο φλύαροι με τη μπάλα παρά επικίνδυνοι. Για παράδειγμα στο πρώτο ημίχρονο η Τότεναμ μέτρησε μόλις 162 πάσες έναντι 239 της αντιπάλου της. Ωστόσο, οι γηπεδούχοι υπερτερούσαν σημαντικά στις πάσες στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου (41-19). Τέλος, άξια αναφοράς ήταν η αμυντική συνεισφορά των Σισοκό και Γουίνκς που θωράκισαν την αμυντική τους τετράδα.

Συνοψίζοντας είναι φανερό ότι ακόμα και ο δογματικός Πεπ Γκουαρντιόλα αναγκάστηκε να προσαρμόσει τις ιδέες του πιεζόμενος από την όλη κουβέντα που έχει δημιουργηθεί τόσα χρόνια γύρω από τις ευρωπαϊκές του επιδόσεις. Η συντηρητική προσέγγιση που ακολούθησε δεν είναι κατακριτέα. Ωστόσο, είναι δείγμα της πίεσης που νιώθει ο Ισπανός αλλά και της δυναμικής του Τσάμπιονς Λιγκ. Η διοργάνωση η οποία δε συγχωρεί την αλαζονεία και τιμωρεί ακόμα και το παραμικρό λάθος. Είναι τέτοια, άλλωστε, η μορφή των νοκ άουτ που δεν αρκεί μόνο να επιτεθείς. Πρέπει να ισορροπήσεις ανάμεσα στην επιθετική ροπή και το αμυντικό ένστικτο επιβίωσης.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ