Κουτίνιο και Μπάγερν μπροστά σε μια κοινή πρόκληση!

Για να πετύχει μια μεταγραφή κύρια προϋπόθεση είναι ο παίκτης και η ομάδα να ξέρουν τι ζητάνε ο ένας από τον άλλο. Ακριβώς όπως ο Κουτίνιο και η Μπάγερν.

Ο Βραζιλιάνος δεν τα βρήκε όπως τα περίμενε στην Μπαρτσελόνα. Η μεταγραφή των ονείρων του εξελίχθηκε σε εφιάλτη. Η Μπάγερν του δίνει μια διέξοδο για να δείξει ότι παραμένει παίκτης του υψηλότερου επιπέδου. Παράλληλα ελπίζει ότι στο πρόσωπο του θα βρει έναν ηγέτη που θα της δώσει αυτό το κάτι παραπάνω που τόσο της λείπει.

Έχει πολλά στόματα να κλείσει

Στη Λίβερπουλ ήταν καταπληκτικός. Ο Κουτίνιο είχε ταιριάξει απόλυτα στην ομάδα του μεγάλου λιμανιού και έδειξε τις τεράστιες δυνατότητές του. Είτε στα αριστερά της επίθεσης, είτε ως δεκάρι ο Κουτίνιο ήταν ασταμάτητος. Στη Λίβερπουλ καθιερώθηκε σαν ένας από τους καλύτερους στον κόσμο στη θέση του και μονιμοποιήθηκε ως βασικός στην εθνική Βραζιλίας.

Κάπως έτσι τον Γενάρη του 18 η Μπαρτσελόνα αναγκάστηκε να πληρώσει 145 εκατομμύρια ευρώ για να τον κάνει δικό της.  Η μετακίνησή του στη Βαρκελώνη έγινε σίριαλ. Η Λίβερπουλ δεν ήθελε με τίποτα να τον χάσει, ο ίδιος πίεσε πολύ για να φύγει. Ήταν το όνειρό του να φορέσει τα «Μπλαουγκράνα». Ένα όνειρο το οποίο τελικά κατάφερε να πραγματοποιήσει αλλά δεν εξελίχθηκε ιδανικά. Ο Βραζιλιάνος στη Μπαρτσελόνα δεν «έπιασε». Φαινόταν μονίμως μπερδεμένος και αγχωμένος μέσα στο γήπεδο. Κι αν η πρώτη μισή σεζόν ήταν προσαρμογής, η δεύτερη ήταν καθρέφτης ότι κάτι δεν κόλλαγε.

Φυσικά ο Κουτίνιο δε σταμάτησε να είναι παικταράς, ούτε ξέχασε το ποδόσφαιρο. Οι εμφανίσεις του ήταν πράγματι μέτριες και η κριτική που δέχτηκε εντονότατη. Μετά την άφιξη του Γκριεζμάν τα κουκιά δεν έβγαιναν. Στο δίλλημα Κουτίνιο ή Ντεμπελέ ο Βαλβέρδε διάλεξε τον Γάλλο και κάπως έτσι ο Κουτίνιο βρέθηκε να περισσεύει. Φυσικά δεν επρόκειτο να παραμείνει ως ρεζέρβα. Μπορεί η αξία του από τα 150 εκατομμύρια τον Οκτώβρη του 18 να έπεσε στα 90 αυτή τη στιγμή αλλά αυτό δεν λέει τίποτα.

Με μια χρονιά στη Μπάγερν ανάλογη των δυνατοτήτων του, μπορεί κάλλιστα να επιστρέψει στα προηγούμενα στάνταρ του και μαζί να δώσει απαντήσεις. Είναι άλλωστε μόλις 27 χρονών. Το πώς θα πάει στο Μόναχο εξαρτάται κυρίως από την ψυχολογία του. Αν δηλαδή θα καταφέρει να αφήσει πίσω τη δύσκολη περίοδο στη Μπαρτσελόνα.

Σίγουρα είναι στο χέρι του. Πάντως το νούμερο 10 που διάλεξε είναι ένα πολύ «βαρύ» νούμερο. Ειδικά αν σκεφτεί κανείς ότι επί μια δεκαετία το φορούσε ένας παίκτης-θρύλος της Μπάγερν. Ο Άριεν Ρόμπεν.

Η Μπάγερν που πρέπει να προσαρμοστεί στην πραγματικότητα

Κακά τα ψέματα. Η Μπάγερν δεν είναι στο επίπεδο που βρισκόταν πριν 2-3 χρόνια. Εκείνη την εποχή ήταν η μόνη που βρισκόταν σε ανάλογο επίπεδο με Ρεάλ και Μπαρτσελόνα. Χωρίς να ξοδεύει τα ίδια, υπέρογκα ποσά είχε βρει τον τρόπο να διατηρεί το ρόστερ της σε πολύ ψηλά στάνταρ.

Κάτι τέτοιο δεν ισχύει πια. Όχι ότι η Μπάγερν έχει κακό ρόστερ, απλά σαν ομάδα δεν είναι στο ίδιο επίπεδο με τη Μπατσελόνα, τη Ρεάλ, τη Σίτι, τη Λίβερπουλ, τη Γιούβε. Προφανώς και υπάρχουν εξηγήσεις για αυτή την κατάσταση. Πρώτο και βασικότερο η οικονομική πολιτική της ομάδας. Η Μπάγερν δεν έχει ακολουθήσει την παράνοια που έχει επικρατήσει στην αγορά από 2017 και μετά. Αυτό βέβαια μπορεί να μην της κόστισε χρήματα, της κόστισε όμως τη δυνατότητα να φέρνει πρωτοκλασάτους παίκτες στην ομάδα. Η πιο ακριβή μεταγραφή της πραγματοποιήθηκε φέτος και αφορά την απόκτηση του Λούκας Ερνάντεζ από την Ατλέτικο έναντι 80 εκατομμυρίων ευρώ.

Η απόκτηση του Κουτίνιο –αν γίνει μόνιμη το καλοκαίρι του 20- βάζει το κλαμπ σε άλλη λογική. Μην ξεχνάμε ότι η ρήτρα βρίσκεται στα 120 εκατομμύρια. Οι Βαυαροί ήταν άλλωστε διατεθειμένοι να δώσουν 100 εκατομμύρια για τον Σανέ πριν αυτός τραυματιστεί σοβαρά με αποτέλεσμα να τεθεί νοκ άουτ για όλη τη σεζόν που μόλις ξεκίνησε.

Άλλος ένας λόγος που η Μπάγερν έχει μείνει πίσω είναι η έλλειψη ανταγωνισμού στο γερμανικό πρωτάθλημα. Πέρυσι σε μια σεζόν που η απόδοσή της ήταν κακή κατάφερε και πάλι να το πάρει. Η Ντόρτμουντ είναι μια εξαιρετική ομάδα, αλλά δεν είναι σε αυτό το επίπεδο. Απλά. Μετά το χάος.

Η Μπάγερν πρέπει να βγει από τη λογική του να είναι ικανοποιημένη με την εγχώρια κυριαρχία. Όσο δύσκολο κι αν είναι αυτό. Όσο κι αν ο Κόβατς δεν πείθει. Η μεταγραφή Κουτίνιο είναι μια κίνηση σε αυτή την κατεύθυνση.

Κουτίνιο (όχι) όπως Χάμες

Κάπως έτσι Μπάγερν και Κουτίνιο βρίσκονται ακριβώς στην ίδια φάση! Καλούνται να αποδείξουν ότι οι περσινές κακές πορείες τους ήταν απλά μια παρένθεση και ότι η θέση τους βρίσκεται ανάμεσα στην ελίτ του αθλήματος. Ως εκ τούτου δεν υπάρχει διαφορετική επιλογή από την επιτυχία.

Η Μπάγερν μπαίνει σε μια σεζόν που αποχαιρέτησε πολλούς παίκτες οι οποίοι συνδέθηκαν με τις πρόσφατες επιτυχίες της ομάδας. Ρόμπεν, Ριμπερί, Χόυμελς και Ραφίνια δεν βρίσκονται πια στο Μόναχο. Παρελθόν αποτελεί και ο Χάμες Ροντρίγκεζ που μπορεί να μην ικανοποίησε, ήταν όμως βασικός παίκτης. Παρά τις πολλές αλλαγές η Μπάγερν δεν έχει χρόνο να αντιμετωπίσει τη φετινή σεζόν σαν να έχει μεταβατικό χαρακτήρα. Η περσινή αναιμική χρονιά της, της απαγορεύει κάτι τέτοιο. Είναι τέτοιο το μέγεθος του κλαμπ που δεν σηκώνει δεύτερη μέτρια σεζόν.

Το ίδιο ισχύει και για τον Κουτίνιο. Μια δεύτερη σερί μέτρια σεζόν για αυτόν θα τον «ρίξει» ράφι. Όπως έγινε με τον Χάμες. Ο Κολομβιανός αυτή τη στιγμή απασχολεί ομάδες όπως η Ατλέτικο και η Νάπολι. Στην Ρεάλ είναι ουσιαστικά εκτός πλάνων. Η Μπάγερν είχε επενδύσει σε αυτόν και τελικά βγήκαν και οι δύο χαμένοι. Η περίπτωση Κουτίνιο θυμίζει πολύ την περίπτωση Χάμες ως προς τον τρόπο που έγινε η μετακίνηση και τις προσδοκίες που υπάρχουν. Μόνο που αυτή τη φορά και η Μπάγερν και ο παίκτης ευελπιστούν ότι η κατάληξη θα είναι διαφορετική. Αν όχι ο δρόμος για την επιστροφή στην ελίτ θα γίνει αρκετά πιο δύσκολος και για τους δύο. Σίγουρα περισσότερο για τον Βραζιλιάνο.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ