Το συγκινητικό μήνυμα του Ινιέστα στον Τόρες: «Αδερφέ δεν έφυγες, αλλά ήδη μου λείπεις»

Το δικό του μήνυμα έστειλε ο Αντρές Ινιέστα στον Φερνάντο Τόρες λίγο πριν το τελευταίο ματς του δεύτερου. Ένα ματς που θα τους βρει αντιμέτωπους.

Τόσο ο Φερνάντο Τόρες όσο και ο Αντρές Ινιέστα είναι δύο παίκτες που έχουν χαρίσει μεγάλες χαρές στους Ισπανούς. Ο πρώτος χάρη στο γκολ του στον τελικό του Euro 2008 με αντίπαλο τη Γερμανία. Ο δεύτερος με το τέρμα στον τελικό του Μουντιάλ κόντρα στην Ολλανδία.

Μία ζωή μαζί. Μία ζωή γεμάτη ποδόσφαιρο. Μία ζωή με πολλές επιτυχίες και λίγες πίκρες. Ωστόσο, ποιος να το περίμενε. Ότι στο τελευταίο ματς του Ισπανού φορ αντίπαλός του θα ήταν ένας… παλιόφιλος. Γι’ αυτό το λόγο και ο πρώην χαφ της Μπαρτσελόνα έγραψε ένα δικό του μήνυμα.

Ένα μήνυμα από καρδιάς. Για τον συμπαίκτη του στους «φούριας ρόχας», Φερνάντο Τόρες. Ένα μήνυμα που ξεπερνάει ομάδες και τις διαχωριστικές γραμμές του γηπέδου.

Αναλυτικά το γράμμα του Ινιέστα στον Τόρες:

«Πόσο περίεργο Φερνάντο. Και μην το αρνηθείς. Είναι περίεργο. Αλλά όμορφα περίεργο. Στην άκρη του κόσμου θα βρεθούμε και πάλι αντίπαλοι. Στο τελευταίο παιχνίδι της επαγγελματικής καριέρας σου. Είναι φαίνεται από τα καπρίτσια της ζωής, να πούμε αντίο στην Ιαπωνία. Το ποδόσφαιρο μας έφερε κοντά εδώ και 20 χρόνια. Από τότε που ήμασταν παιδιά. Για εμένα πάντα θα είσαι «το παιδί» (el nino). Και πάντα θα είμαστε μαζί. Δεν υπάρχει κάτι που να μας χωρίσει.

Από την εποχή που ήμασταν μικροί και είχαμε ουτοπικά όνειρα. Τότε στην Αγγλία στο ευρωπαϊκό Κ-16 που σημειώσαμε εκείνο το γκολ και μετά μου έκανες εκείνη τη χειρονομία. Δεν θα την ξεχάσω ποτέ. Εγώ ήμουν στο σπίτι και έβλεπα εκείνο το παιχνίδι από την τηλεόραση, λόγω ενός τραυματισμού που δεν μου επέτρεψε να είμαι μαζί σου.

Φερνάντο, θυμήσου εκείνη τη φανέλα που υπογράψαμε και δώσαμε το λόγο μας για να καταφέρουμε εκείνα τα όνειρα που είχαμε. Εν τέλει τα κάναμε πραγματικότητα. Και από τότε πάντα μαζί. Στη Βιέννη, στο Γιοχάνεσμπουργκ. Εκείνη η απίθανη πάσα από τον Τσάβι, θα συμφωνούσες με τον μάστερ τον Λουίς. Εκείνο το γκολ που σημείωσες. Το πιο σημαντικό της ζωής μας. Μακριά ο ένας από τον άλλον, αλλά ποτέ χώρια. Πάνω από ομάδες και φανέλες. Ζήσαμε σε διαφορετικές πόλεις. Εσύ στη Μαδρίτη και εγώ στη Βαρκελώνη. Ποτέ όμως δεν ήμασταν εχθροί. Και ας φορούσαμε τη φανέλα διαφορετικών συλλόγων. Πάντα όλα τα ξεχνάγαμε και τα αφήναμε πέρα όταν φορούσαμε την κόκκινη της εθνικής.

Αυτή ήταν η ιστορία τους

Πολλοί δεν ξέρουν την ιστορία μας. Αλλά αυτή προέρχεται από πολύ μακριά. Πάρα πολύ. Δεν πειράζει που έσπασες τα σύνορα και πήγες στην Αγγλία. Το ταλέντο σου ήταν τόσο μεγάλο που όλοι το κατάλαβαν και το είδαν στην Πρέμιερ Λιγκ. Αρχικά στη Λίβερπουλ και λίγο αργότερα στην Τσέλσι. Όταν γύρισες στη Μαδρίτη για την Ατλέτικο, χάρηκα. Όπως και πολλοί άλλοι, γιατί το ποδόσφαιρο είναι κάτι παραπάνω από ένα απλό άθλημα ή μια ομάδα. Είναι τρόπος ζωής και πως να την κατανοείς. Και εσύ Φερνάντο πέρασες σε άλλη φάση το ποδόσφαιρο. Το ποδόσφαιρό μας. Δεν θα μιλήσω για τα γκολ που έχεις πετύχει ή για τους τίτλους που έχεις κατακτήσει στην καριέρα σου. Έχω χάσει το μέτρημα εδώ και πολύ καιρό. Μιλάω για τον σεβασμό σου και την συμπεριφορά σου όλα αυτά τα χρόνια που είχες για το ποδόσφαιρο και ειδικά μέσα στο γήπεδο.

Ξεκινήσαμε το ταξίδι μας από διάφορα καμπ. Τότε που δεν μας ήξερε κανείς. Μακριά από τις κάμερες και τα φώτα της δημοσιότητας. Μέχρι που κατακτήσαμε την κορυφή του κόσμου με την εθνική. Όταν σε δω και πάλι στην Ισπανία θα σου δείξω τον… αμύητο θησαυρό που έχω στην κατοχή μου. Εκείνη τη φανέλα που μου είχες δώσει όταν ακόμα ήμασταν παιδιά. Αν και δεν υπάρχει μεγαλύτερο δώρο από τη φιλία σου.

Όλο αυτό ήταν ένα απίθανο ταξίδι. Ένα ταξίδι που μας πήγε παντού. Και τώρα εδώ. Στην Τοσού παίζοντας ένα παιχνίδι. Ένα ακόμη ματς. Όχι ένα τυχαίο. Αλλά το τελευταίο της καριέρας σου. Ποιος να μας το έλεγε ότι θα ήταν στην Ιαπωνία με έμενα ως αντίπαλο. Μετά το παιχνίδι οι δικοί σου θα σε περιμένουν σπίτι. Αν και για να ξέρεις το ποδόσφαιρο θα είναι πιο φτωχό από σήμερα χωρίς εσένα. Σου εύχομαι τα καλύτερα φίλε. Να είσαι πάντα καλά και πάντα χαρούμενος. Πόσο περίεργο Φερνάντο. Δεν έχεις φύγει ακόμη και ήδη μου λείπεις».

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ