Βίρτζιλ Φαν Ντάικ: Ήταν δίκαιο και έγινε πράξη!

Είναι ο παίκτης που άλλαξε επίπεδο τη Λίβερπουλ στο αμυντικό κομμάτι της. Ο Βίρτζιλ Φαν Ντάικ βρίσκεται... αλλού. Σε άλλο επίπεδο. Βρίσκεται στην κορυφή.

Εδώ και πολλά χρόνια ζούμε στην εποχή του Λιονέλ Μέσι και του Κριστιάνο Ρονάλντο. Ωστόσο, αυτή μήπως σιγά- σιγά φτάνει στο τέλος της; Πέρυσι ήταν ο Λούκα Μόντριτς, φέτος ο Βίρτζιλ Φαν Ντάικ. Ο έμπειρος αμυντικός της Λίβερπουλ έκανε σπουδαία χρονιά με τους «κόκκινους».

Ήταν από εκείνους που βοήθησαν τα μέγιστα, ώστε οι «reds» να φτάσουν στην κορυφή της Ευρώπης. Δύο φορές. Μία με την κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ και άλλη μία επικρατώντας της Τσέλσι στον τελικό του Σούπερ Καπ. Ωστόσο και στην Αγγλία οι εμφανίσεις του δεν ήταν κακές. Κάθε άλλο μάλιστα. Χάρη σε εκείνον η Λίβερπουλ έχασε στο… νήμα το πρωτάθλημα από την υπερηχητική Μάντσεστερ Σίτι.

Λογικό και επόμενο το βραβείο της ΟΥΕΦΑ για τον καλύτερο ποδοσφαιριστή των «αστεριών» της προηγούμενης σεζόν να πάει στα δικά του χέρια. Ήταν ο άνθρωπος που έκανε τη διαφορά πολλές φορές. Ήταν και είναι ο τύπος που μετά τον ερχομό του η άμυνα της Λίβερπουλ έπαψε να είναι… ανέκδοτο.

Αυτός είναι ο Βίρτζιλ Φαν Ντάικ.

Ήταν δίκαιο και έγινε πράξη που πήγε στον Φαν Ντάικ, γιατί…

Από τότε που ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Λίβερπουλ ο Γιούργκεν Κλοπ, κατάφερε μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα να περάσει στους παίκτες του τον τρόπο παιχνιδιού του. Πώς πρέπει να πιέζουν, πώς πρέπει να αλλάζουν την μπάλα μπροστά, πώς πρέπει να σκέφτονται είτε την έχουν στα πόδια τους, είτε όχι.

Ο «normal one» τα είχε κάνει όλα τέλεια. Ή σχεδόν όλα. Αυτό που δεν μπορούσε να διορθώσει με τίποτα ήταν οι αμυντικές… τσαπατσουλιές. Αυτές που στοίχιζαν γκολ. Στοίχιζαν βαθμούς. Στοίχιζαν τίτλους. Οι Ιταλοί λένε «πως η επίθεση είναι εκείνη που κόβει τα εισιτήρια, αλλά η άμυνα είναι εκείνη που δίνει τους τίτλους». Και πόσο δίκιο έχουν. Ο Γερμανός τεχνικός για χάρη του Βίρτζιλ Φαν Ντάικ έσπασε κάθε ρεκόρ τον Ιανουάριο του 2018.

Πολλοί του την «έπεσαν». Θεώρησαν -και ίσως για εκείνη την εποχή είχαν δίκιο- πως τα λεφτά ήταν πολλά. Άλλωστε ο Ολλανδός στόπερ δεν είχε παίξει σε ομάδα πολύ υψηλού επιπέδου. Ε και; Η διορατικότητα και η… τρέλα του Κλοπ ήταν αρκετές, ώστε να χρίσουν τον Φαν Ντάικ ως τον άνθρωπο που έπρεπε να βάλει τάξη στο χάος. Λίγους μήνες αργότερα η επιλογή του «Κλόπο» μοιάζει όχι μόνο 100%, αλλά 1000% σωστή.

Πλέον τα χρήματα που έδωσε για χάρη του φαίνονται… ψίχουλα. Klopp knows.

Έπρεπε να πάει στον Φαν Ντάικ, γιατί…

Και φτάνουμε στις υποψηφιότητες για τον καλύτερο ποδοσφαιριστή της περσινής σεζόν στο Τσάμπιονς Λιγκ. Οι δύο «Θεοί» (Κριστιάνο και Μέσι) ήταν σίγουρο πως θα έδιναν γι’ ακόμη μία φορά το «παρών». Έμελλε να δούμε ποιος θα ήταν εκείνος που θα συμπλήρωνε την τριάδα. Λίγο- πολύ το ξέραμε. Απλά ήταν το τυπικό της όλης υπόθεσης. Εν τέλει αυτός ήταν ο Φαν Ντάικ. Και όχι άδικα εδώ που τα λέμε.

Όταν είσαι μέλος της ομάδας που κατακτά το Τσάμπιονς Λιγκ και όταν είσαι από τους μεγάλους της πρωταγωνιστές δεν γίνεται διαφορετικά. Οι απόψεις για το που έπρεπε να πάει το βραβείο πολλές. Εν τέλει αυτό κατέληξε στον Ολλανδό στόπερ. Ο έμπειρος κεντρικός αμυντικός ήταν από τους λόγους που ο Άλισον Μπέκερ κράτησε ανέπαφη την εστία του αρκετές βραδιές.

Ο πρώην παίκτης της Σέλτικ και της Σαουθάμπτον ήταν από αυτούς που κράτησαν τον Λιονέλ Μέσι και την παρέα του στο απόλυτο μηδέν μέσα στο «Άνφιλντ» στον θρυλικό ημιτελικό που έμελλε να στείλει την ομάδα του αγγλικού λιμανιού στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ για δεύτερη χρονιά σερί. Ο «VVD» ήταν αυτός που με τα σπριντ του και τα τάκλιν του έμεινε απροσπέλαστος και στο φινάλε με αντίπαλο την Τότεναμ.

Αποτέλεσμα; Η κορυφή της Ευρώπης βάφτηκε κόκκινη μετά από 14 χρόνια. Και όχι μόνο αυτό. Η αξία του έφτασε σε άλλα επίπεδα. Πραγματοποίησε απανωτά limit up. Πλέον η Λίβερπουλ εκτός από καλή επίθεση, που έκοβε και πολλά εισιτήρια, είχε και την απαραίτητη αμυντική λειτουργία που θα της έφερνε κούπες.

Ο «Βιργίλιος» πάνω από Μέσι και Κριστιάνο, γιατί…

Δεν είναι ούτε ένας χρόνος, ούτε δύο. Είναι μια δεκαετία και… βάλε. Ο Λιονέλ Μέσι και ο Κριστιάνο Ρονάλντο έχουν σηκώσει ό,τι σηκώνεται όλα αυτά τα χρόνια. Έχουν γεμίσει ράφια και ράφια με ατομικές οι συλλογικές διακρίσεις. Έχουν σπάσει τρελά, μυθικά, απίθανα ρεκόρ. Δεν τίθεται θέμα. Είναι οι καλύτεροι της εποχής τους.

Είναι κορυφαίοι όχι μόνο λόγω ταλέντου. Αλλά και λόγω δουλειάς. Είναι δύο… εξωγήινοι γιατί πάντα κατάφερναν να ξεπερνάνε τους εαυτούς τους μα και ο ένας τον άλλον. Το δήλωσε και ο ίδιος ο Πορτογάλος σταρ κατά τη διάρκεια του γκαλά της ΟΥΕΦΑ. Ωστόσο, ακόμη και αυτοί μπορεί να κάνουν μία «κακή» -για τα δικά τους στάνταρ- σεζόν.

Ακόμη και αυτοί έχουν το… δικαίωμα στο λάθος. Άλλωστε το ποδόσφαιρο δεν είναι ατομικό άθλημα, αλλά ομαδικό. Ναι μεν σε πολλές περιπτώσεις -αν κάτσουμε να τις μετρήσουμε θα χάσουμε την… μπάλα- μας έδειξαν ότι μπορούν να πάρουν την ομάδα στις πλάτες τους. Παρόλα αυτά δεν πρέπει να μην αναγνωρίζουμε και την αξία των υπολοίπων. Είτε λέγονται Λούκας Μόντριτς, είτε Βιρτζίλ Φαν Ντάικ.

Πέρυσι ήταν ο Κροάτης μέσος που πήρε το βραβείο ως ο καλύτερος παίκτης των «αστεριών». Ακούστηκαν πολλά και γράφτηκαν ακόμη περισσότερα. Αν στη δική του περίπτωση υπήρχαν,έστω και μερικές αμφιβολίες, σε εκείνη του παίκτη της Λίβερπουλ δεν υπάρχουν. Τόσο ο Αργεντινός επιθετικός όσο και ο Ίβηρας με το «7» στην πλάτη μπορούν να το παραδεχτούν. Όπως κάνουν αυτοί οι δύο τη διαφορά για την ομάδα τους, έτσι την έκανε και ο Φαν Ντάικ.

Δεν είναι μόνο τα γκολ. Δεν είναι μόνο οι ντρίμπλες. Είναι και οι φωνές που πρέπει να βάλεις στον τερματοφύλακά σου. Ή ακόμη και το τάκλιν αυταπάρνησης. Είναι η κεφαλιά πάνω στη γραμμή. Είναι η σωστή πάσα την ώρα που βρίσκεσαι υπό την πίεση των επιθετικών. Για όλα αυτά και άλλα πολλά το βραβείο πήγε στον Ολλανδό αμυντικό.

«Calm as you like…»

Δεν χρειάζεται να είσαι… επιστήμονας ή σπουδαίος προπονητής για να καταλάβεις κάτι απλό: ο Φαν Ντάικ είναι άρχοντας στην άμυνα. Τον βλέπεις και ηρεμείς. Φανταστείτε λοιπόν τι νιώθουν οι συμπαίκτες του όταν είναι στο γήπεδο. Ή μάλλον για να το θέσουμε διαφορετικά. Τι νιώθουν/σκέφτονται οι αντίπαλοι επιθετικοί όταν βλέπουν αυτόν τον (τίμιο) γίγαντα να πηγαίνει κατά πάνω τους. Γι’ αυτό και οι φίλοι της Λίβερπουλ δεν άργησαν να τον χρίσουν ηγέτη τους. Και ας έχουν υψηλά στάνταρ, μιας και έχουν δει ένα σωρό «ιερά τέρατα» να φοράνε τη φανέλα τους.

«He’s our centre half. He’s our number 4.

Watch him defend and watch him score.

He can pass the ball.

Calm as you like.

He’s Virgil Van Dijk.

Virgil Van Dijk».

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ