Home Page

Good ebening and… goodbye!

Η κατάσταση με την Άρσεναλ έχει κουράσει και το SportsKing.gr αναρωτιέται αν έφτασε η ώρα του αποχωρισμού με τον Ουνάι Έμερι.

Ακόμα μία εβδομάδα πέρασε και τίποτα δεν άλλαξε στο στρατόπεδο της Άρσεναλ. Οι Λονδρέζοι ηττήθηκαν από τη Λέστερ με 2-0, εμφάνισαν ξανά ένα προβληματικό πρόσωπο και η ανάγκη για λύσεις μοιάζει επιτακτική.

Το SportsKing.gr ανάγει το ζήτημα στο επίπεδο του προπονητή των «κανονιέρηδων», Ουνάι Έμερι, για τον οποίο οι δικαιολογίες μοιάζουν να έχουν τελειώσει τη φετινή σεζόν.

Ατελείωτα στραπάτσα εντός συνόρων

Αν μη τι άλλο, μόνο ικανοποίηση δε μπορεί να προκαλέσει η πορεία της Άρσεναλ φέτος. Τα «χαστούκια» μπορεί να μην είναι συνεχόμενα αλλά είναι σταθερά και το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι πως δεν υπάρχει προοπτική να μειωθούν στο άμεσο μέλλον.

Και την πλήρη αλήθεια δεν τη λέει κανείς άλλος παρά οι αριθμοί.

Συγκεκριμένα, στη φετινή Πρέμιερ Λιγκ, η ομάδα του Έμερι φιγουράρει στην 6η θέση του βαθμολογικού πίνακα, χωρίς, όμως, στην πραγματικότητα να λέει κάτι αυτό καθώς αφού έχοντας συγκομιδή μόλις 17 βαθμούς βρίσκεται στο +3 από τη 15η Έβερτον.

Οι Λονδρέζοι σε συνολικά δώδεκα αγώνες πρωταθλήματος μετράνε μόλις τέσσερις νίκες, πέντε ισοπαλίες και τρεις ήττες. Μάλιστα, επεκτείνοντας το περσινό της πρόβλημα, εκτός έδρας μετράει μόλις μία νίκη (vs Νιουκάστλ) και δύο ισοπαλίες (vs Γουότφορντ, vs Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ) σε έξι αποστολές της.

Όσο για τις έξι αναμετρήσεις που έχει αγωνιστεί ως γηπεδούχος, μπορεί να μην έχει γνωρίσει την ήττα αλλά σε τρεις αναμετρήσεις έχει παραχωρήσει ισοπαλία στους αντιπάλους της.

Όσον αφορά, τώρα, τις επιδόσεις της στο ανασταλτικό και το επιθετικό κομμάτι, η Άρσεναλ μετρά 17 τέρματα παθητικό, ρεκόρ που τη φέρνει στη 12η θέση των χειρότερων αμυνών ενώ έχει βρει δίχτυα μόλις 16 φορές, στατιστικό που την κατατάσσει στη φτωχή 10η θέση του αντίστοιχου πίνακα.

Πρόκειται, πραγματικά, για ένα αρκετά παράξενο στατιστικό, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς πως το επιθετικό δίδυμο (Ομπαμεγιάνγκ-Λακαζέτ) που διαθέτει η Άρσεναλ είναι ένα από τα κορυφαία σε παγκόσμιο επίπεδο.

Τέλος, αναφορικά με το Κύπελλο, στο οποίο αξίζει να σημειωθεί πως δε δίνεται ούτως ή άλλως μεγάλη βαρύτητα, η Άρσεναλ αποκλείστηκε πρόωρα από τη Λίβερπουλ στο συγκλονιστικό 5-5 που βρήκε νικήτρια την ομάδα του Κλοπ στα πέναλτι.

Η έλλειψη δικαιολογίας

Φαντάζει σχεδόν αδύνατο να μπορέσει ο Έμερι να βρει πραγματικά μία αιτία που να δικαιολογεί την εικόνα της Άρσεναλ.

Το ρόστερ; Ακόμα και στα σημεία που παρουσιάζει εμφανή ζητήματα, όπως είναι το κέντρο, όλες οι επιλογές των μεταγραφών ανήκουν στον Έμερι. Δεκάδες εκατομμύρια δαπανήθηκαν από τους διοικούντες της ομάδας για το χτίσιμο ενός αξιοπρεπούς κορμού που θα έφερνε την ομάδα σε ένα ανταγωνιστικό επίπεδο. Φυσικά, όπως προαναφέραμε, ακόμα και στο επιθετικό κομμάτι, όπου η Άρσεναλ φέρει στη φαρέτρα της τρεις «δολοφονικούς» στράικερ, τα γκολ αγνοούνται στο πρωτάθλημα και κάνουν guest εμφανίσεις στην Ευρώπη.

Τα αποδυτήρια; Κατά καιρούς βλέπουν το φως της δημοσιότητας φήμες που θέλουν στα αποδυτήρια της Άρσεναλ να επικρατούν εντάσεις, κόντρες και έλλειψη πειθαρχίας. Ζητήματα που εξ ολοκλήρου είναι ευθύνες του προπονητή. Άλλωστε καμία ομάδα που αποδίδει τα μέγιστα στο χορτάρι, πάει και σκοτώνεται στη φυσούνα. Αν δεν υπάρξει μία υγιής αντίστροφη πορεία ξεκινώντας από τις κλειστές πόρτες όπου ο Έμερι είναι το αφεντικό, πως θα φανεί το αποτέλεσμα στο χορτάρι;

Ταυτότητα αγνοείται, στοπ.

Θέλοντας να συμπεριλαμβάνεται το όνομά της ανάμεσα στις κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης, η Άρσεναλ αγνοεί επιδεικτικά ένα βασικό και μη αμελητέο γνώρισμα που κάνει αυτές τις ομάδες να ξεχωρίζουν. Την ταυτότητα.

Όλες οι ομάδες έχουν το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό που τις κάνει αναγνωρίσιμες ανάμεσα στους απανταχού φίλους της στρογγυλής θεάς. «Η Σίτι του Πεπ», «η Λίβερπουλ του Κλοπ», «η Μπαρτσελόνα του Βαλβέρδε», «η Ίντερ του Κόντε».

Η Άρσεναλ τι μπορεί να προβάλει ως κύριο γνώρισμα του παιχνιδιού της; Το passing game; Την ατσάλινη άμυνα; Τις γρήγορες αντεπιθέσεις; Ή, ό,τι βγει και έχει ο Θεός; Δεν αρκούν παρά σχετικά λίγα από τα παιχνίδια της ομάδας φέτος να δει κανείς για να κατανοήσει πως η Άρσεναλ μοιάζει ορισμένες φορές εγκλωβισμένη στο χορτάρι. Αδύναμη να βρει απαντήσεις, να δημιουργήσει πρόβλημα στον αντίπαλο τόσο επιθετικά όσο και αμυντικά.

Είναι αρκετή η Ευρώπη;

Την περσινή σεζόν, έφτασε ως την πηγή αλλά νερό δεν ήπιε. Ο τελικός του Αζερμπαϊτζάν κόντρα στην Τσέλσι έχει μείνει σα μια δυσάρεστη ανάμνηση στις μνήμες των ανθρώπων της ομάδας.

Η φετινή χρονιά, βρίσκει την Άρσεναλ να κάνει βάσιμα όνειρα ξανά για τον τελικό του Europa League, έχοντας ξεκινήσει τις υποχρεώσεις της με πλήρως ικανοποιητικό τρόπο.

Σε τέσσερις αγωνιστικές, μετρά τρεις νίκες και μία ισοπαλία, έχοντας μάλιστα το εξαιρετικό ρεκόρ των 11-3 γκολ.

Ωστόσο, το μεγάλο ερώτημα που εγείρει η ευρωπαϊκή παρουσία της Άρσεναλ είναι το εξής: Αρκεί μία καλή πορεία και ενδεχόμενη κατάκτηση του τροπαίου για να «σβήσει» την παθογένεια που βγαίνει εντός των συνόρων; Και ειδικότερα, είναι αποδεκτή από τους φίλους της ομάδας η παραίτηση από οποιαδήποτε αξίωση στην Πρέμιερ Λιγκ στο βωμό του πιο προσιτού Europa League;

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ