Άρσεναλ

Η επόμενη μέρα της Άρσεναλ θα δείξει ποια πραγματικά θέλει να είναι!

Η Άρσεναλ απέλυσε τον Έμερι και δείχνει να μην ξέρει πως ακριβώς θα πάει παρακάτω. Οι «Κανονιέρηδες» μοιάζουν και μάλλον είναι μπερδεμένοι.

Όλοι ξέραμε ότι η μετά Βενγκέρ εποχή θα είναι περίεργη για την Άρσεναλ. Το ποιος ήταν και τι σήμαινε ο Γάλλος για το κλαμπ δεν χρειάζεται να το αναφέρουμε. Το δύσκολο έργο της διαδοχής ανέλαβε ο Έμερι. Μετά από μία συμπαθητική πρώτη χρονιά με ενθαρρυντικά σημάδια φέτος ξεκίνησε η κατρακύλα. Η Άρσεναλ πραγματοποίησε το χειρότερο αρνητικό σερί της από το 1992! Η απόλυση του Έμερι έχει λογική σαν απόφαση. Είναι όμως ο Ισπανός ο βασικότερος υπαίτιος για την κάκιστη πορεία της ομάδας; Υπάρχει ξεκάθαρο πλάνο για το τι γίνεται από δω και πέρα;

Η έλλειψη σοβαρότητας μεγαλύτερο πρόβλημα από τον Έμερι

Προφανώς και μπορεί να μην σου βγει ένας προπονητής. Ακόμη κι αν έχει ξεκινήσει καλά κανείς δεν σου εγγυάται ότι δεν μπορεί το πράγμα να στραβώσει στη συνέχεια. Η Ντόρτμουντ του Κλοπ για παράδειγμα πέταγε φωτιές για τέσσερα χρόνια σερί και ξαφνικά κατέρρευσε. Στην τελευταία χρονιά του Γερμανού βρισκόταν για αρκετό καιρό κοντά στη ζώνη του υποβιβασμού! Κανείς δεν έχει αιώνιο συμβόλαιο με τη συνταγή της επιτυχίας.

Ο Έμερι είναι ένας προπονητής που προσπαθεί να καθιερωθεί στο επάνω ράφι. Έκανε εξαιρετική δουλειά στη Σεβίλλη και έδειξε ότι είναι έτοιμος για το παραπάνω λέβελ. Απέτυχε στο ιδιαίτερο περιβάλλον της Παρί και η Άρσεναλ ήταν η τέλεια πρόκληση για να δείξει τι μπορεί να κάνει. Στην πρώτη του χρονιά έδειξε έργο. Πήγε στον τελικό του Γιουρόπα, έχασε για λίγο την τετράδα, ανέδειξε αρκετούς παίκτες. Λακαζέτ, Ομπαμεγιάνγκ και Γκεντουζί απογειώθηκαν κάτω από τις οδηγίες του.

Ο ανταγωνισμός της Πρέμιερ Λιγκ όμως είναι τεράστιος και θα σε κατασπαράξει αν μείνεις πίσω. Κι έτσι έγινε. Το καλοκαίρι η Άρσεναλ έδωσε 80 εκατομμύρια για τον Πέπε. Έναν παίκτη που δεν της έχει προσφέρει τίποτα και τη στιγμή που το καλύτερος της στόπερ είναι ο Παπασταθόπουλος. Συγγνώμη Σωκράτη αλλά αρκεί να κοιτάξει κανείς τα στόπερ των υπόλοιπων «Μεγάλων» και θα καταλάβει.  Παράλληλα δίνει το πιο ακριβό της συμβόλαιο σε έναν παίκτη που έχει χάσει εντελώς το κίνητρο και την όρεξη να παίζει για αυτή. Ο Μεσούτ Οζίλ είναι εδώ και 2-3 χρόνια σκιά του εαυτού του.

Το αξιοσημείωτο είναι ότι η Άρσεναλ του έδωσε ένα τεράστιο συμβόλαιο όταν ήδη φαινόταν ότι έχει πάρει την κάτω βόλτα. Τέλος όταν αρχηγός της ομάδας είναι ο Τσάκα καταλαβαίνει κανείς πόσο μεγάλο έλλειμα υπάρχει σε προσωπικότητα. Πριν μερικά χρόνια αρχηγός της ομάδας ήταν ένας παίκτης που αγωνιζόταν ακριβώς στην ίδια θέση με τον Ελβετό. Πατρίκτ Βιεϊρά το όνομά του. Τα σχόλια περιττά.

Προτίμησε έναν «Σόλσκιερ» από έναν «Μουρίνιο»

Είτε έτσι είτε αλλιώς ο Έμερι αποτελεί παρελθόν. Κι άλλες ομάδες από το ΒIG 6 είχαν θέματα στην άκρη του πάγκου. Πιο πρόσφατα παραδείγματα η Τότεναμ και η Γιουνάιτεντ. Η Τσέλσι δεν μπαίνει σε αυτή τη κουβέντα για έναν πολύ απλό λόγο. Η αντικατάσταση του Σάρι με τον Λάμπαρντ δεν έγινε επειδή ο Ιταλός δεν πήγαινε καλά. Έγινε γιατί τόσο οι «Μπλε» όσο και ο ίδιος ήθελαν άλλα πράγματα. Η μεν ομάδα θέλησε να μπει σε μια μεταβατική σεζόν, χωρίς δυνατότητα μεταγραφών με ένα πλάνο αξιοποίησης των νεαρών παικτών που διαθέτει, ο δε Ιταλός να γυρίσει στα πάτρια εδάφη.

Αντιθέτως Τότεναμ και Γιουνάιτεντ αλλάξαν προπονητή καθαρά εξαιτίας των αρνητικών αποτελεσμάτων  και της κάκιστης εικόνας που παρουσίασαν. Στην επιλογή αντικαταστατή όμως κρύβονται η νοοτροπία και οι φιλοδοξίες του κάθε κλαμπ. Η Τότεναμ απέλυσε τον Ποτσετίνο που την βοήθησε όσο κανείς να αλλάξει στάτους και στη θέση του έφερε ένα τεράστιο όνομα όπως ο Μουρίνιο. Από την άλλη η Γιουνάιτεντ πριν ένα χρόνο έδιωξε τον Μουρίνιο και μονιμοποίησε τον Σόλσκιερ.

Μπορεί και εμείς να ξεγελαστήκαμε με το εκπληκτικό σερί του Νορβηγού πριν μονιμοποιηθεί, όταν όμως ήμασταν ακόμη ψύχραιμοι γράφαμε από εδώ ότι η παραμονή του για μεγάλο χρονικό διάστημα θα ήταν λάθος. Το αποτέλεσμα φανερώνει του λόγου το αληθές. Ο Σόλσκιερ έχει χειρότερα αποτελέσματα απ’ ότι είχε ο Μουρίνιο. Προφανώς, αφού το ρόστερ της Γιουνάιτεντ και ο τρόπος λειτουργίας της ομάδας δεν έχουν καμία σχέση με ελίτ. Η Άρσεναλ ακολουθεί ακριβώς την ίδια συνταγή. Τη στιγμή που ρόστερ της έχει χτυπητά κενά αντικατέστησε τον Έμερι με τον Λιούνμπεργκ. Ένα δικό της παιδί όπως είναι ο Σόλσκιερ στη Γιουνάιτεντ.

Πολύ φοβάμαι όμως ότι τα αποτελέσματα θα είναι ανάλογα άσχημα. Στην περίπτωση του Λιούνμπεργκ μάλιστα ίσως οι «σφαλιάρες» να αρχίσουν να έρχονται ακόμη πιο γρήγορα. Η Άρσεναλ πρέπει να αντιμετωπίσει την περίπτωση του Σουηδού καθαρά ως προσωρινή και να ψάχνει ήδη τον επόμενο προπονητή της.

Αλέγκρι η καλύτερη επιλογή αλλά…

Τα ονόματα που έχουν ακουστεί είναι ήδη πολλά. Από τους πιο προσιτούς Εσπίριτο Σάντο και Ρότζερς που θα δουν την Άρσεναλ σαν βήμα παραπάνω, μέχρι τον απαγορευτικό λόγο προϊστορίας Ποτσετίνο και τον «άπιαστο» Σιμεόνε. Η καλύτερη προοπτική όμως φαίνεται να είναι αυτή του Μασιμιλιάνο Αλέκγρι. Ο Ιταλός είναι ξεκάθαρα προπονητής από το πάνω ράφι με εμπειρία στον πρωταθλητισμό και… ελεύθερος! Αν η Άρσεναλ έχει πραγματικά σκοπό να ξαναγίνει ομάδα που πρωταγωνιστεί ο Αλέγκρι είναι ο άνθρωπος που θέλει.

Βέβαια πριν πραγματοποιηθεί μια τέτοια κίνηση υπάρχουν και αρκετά εμπόδια που πρέπει να ξεπεραστούν. Πρώτον ο ίδιος ο Αλέγκρι δεν είναι διατεθειμένος να αναλάβει κάποια ομάδα φέτος. Ο Ιταλός έχει δηλώσει ότι θα παραμείνει εκτός αυτό το χρόνο για να ξεκουραστεί. Επομένως αν οι «Κανονιέρηδες» τον θέλουν θα πρέπει να περιμένουν μέχρι το καλοκαίρι. Δεύτερον ο Αλέκγρι είναι ένας προπονητής με σπουδαία καριέρα αλλά δοκιμασμένος μόνο στο περιβάλλον της Ιταλίας. Δεν έχει βγει ποτέ εκτός συνόρων. Η Πρέμιερ Λιγκ έχει ένα τελείως διαφορετικό στυλ σε σχέση με το Καμπιονάτο. Η μετάβαση αυτή μπορεί να κρύβει παγίδες.

Τρίτον και σημαντικότερο. Δεν αρκεί η Άρσεναλ να θέλει τον Αλέγκρι. Πρέπει και ο Αλέκγρι να θέλει την Άρσεναλ. Αποκλείεται ένας προπονητής αυτού του κύρους να έρθει σε μια ομάδα γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι ταβάνι της είναι η τετράδα. Η Άρσεναλ πρέπει να του παρουσιάσει ένα πρότζεκτ με προοπτική να κερδίσει σήμερα ή το πολύ… αύριο! Διαφορετικά θα συνεχίσει να πηγαίνει σε μεσοβέζικες λύσεις τύπου Λιούνμπεργκ με αποτέλεσμα ακόμη και η τετράδα να θεωρείται υπέρβαση. Όπως ήδη συμβαίνει άλλωστε.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ