Μπαρτσελόνα

Χρίστο Στόιτσκοφ: Ο Μαραντόνα…των Βαλκανίων

Ο Στόιτσκοφ είναι γκολτζής, παικταράς αλλά και κατά πολλούς αμφιλεγόμενος ποδοσφαιριστής. Ποιος είναι ο Μαραντόνα...των Βαλκανίων που οδήγησε την Βουλγαρία στους 4 του Παγκοσμίου Κυπέλλου, πήρε το χρυσό παπούτσι, την χρυσή μπάλα και άλλους πολλούς πολυάριθμους τίτλους.

Αν έβλεπες ποδόσφαιρο την δεκαετία του 1990, τότε θα είχες σίγουρα θαυμάσει τον Χρίστο Στόιτσκοφ. Ο Βούλγαρος επιθετικός ήταν ένας από τους πιο ολοκληρωμένους ποδοσφαιριστές της εποχής. Ήταν δυναμικός, γρήγορος με την μπάλα και μπορούσε να αγωνιστεί σε πολλές θέσεις στην επίθεση συγχρόνως. Για κάποιους άλλους ο Στόιτσκοφ ήταν από αυτούς που λάτρευαν να μισούν. Ήταν κατεργάρης, καταφερτζής, έπαιζε με επιθετικό τρόπο και είχε νοοτροπία do-or-die .

Αφού πέρασε τέσσερα χρόνια στα τμήματα υποδομής της ομάδας της πόλης καταγωγής του Μαρίτσα Πλοβντίβ πήρΕ μεταγραφή στην Χέμπρος Χαρμανλί. Ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στα 11 του χρόνια. Στην Μαρίτσα Πλοβντίβ δεν εντυπωσίασε και τον άφησαν ως ελεύθερο. Το καλοκαίρι του 1982 τον κάλεσε μια ομάδα της τρίτης κατηγορίας του Βουλγαρικού πρωταθλήματος, η Χέμπρος Χαρμανλί. Εκεί έκανε εξαιρετικές εμφανίσεις και δύο φορές τον κάλεσαν για δοκιμαστικά στην Μπότεφ, την πιο μεγάλη ομάδα της πόλης. Και εκεί δεν εντυπωσίασε, οπότε συνέχισε στην Χέμπρος. Τον Ιανουάριο του 1985 έκανε το μεγάλο βήμα με την μεταγραφή του στην ΤΣΣΚΑ Σόφιας. Εκεί θα αγωνιζόταν πέντε σεζόν. Βέβαια στην διάρκεια της πρώτης σεζόν είχε ξεκινήσει μια μεγάλη φιλονικία κατά την διάρκεια ενός αγώνα και αποβλήθηκε από το πρωτάθλημα για ένα χρόνο.

Εκείνη την χρονιά στον τελικό Κυπέλλου είχαν βρεθεί οι δύο ομάδες της πρωτεύουσας Σόφιας, Η ΤΣΣΚΑ και η Λέφσκι. Είχε γίνει μεγάλη φασαρία στον τελικό που δεν έπαιζε ο Στόιτσκοφ επειδή ήταν τιμωρημένος. Το κύπελλο δεν απονεμήθηκε σε κανέναν, δεν έστειλε ομάδα η Βουλγαρία την επόμενη χρονιά στην Ευρώπη και επιβλήθηκαν μεγάλα πρόστιμα και σοβαρές κυρώσεις.

Το ταλέντο όμως του Βούλγαρου επιθετικού αποδείχθηκε με τις εμφανίσεις του τα επόμενα χρόνια. Σε κάθε σεζόν έπαιζε και καλύτερα. Τη χρονιά 1989-1990 ο Στόιτσκοφ είχε σκοράρει 38 γκολ σε 30 εμφανίσεις. Όλοι μιλούσαν τότε για το παιδί-θαύμα της Βουλγαρίας. Εκείνη τη σεζόν είχε κερδίσει το Ευρωπαϊκό χρυσό παπούτσι. Στο τέλος της σεζόν αποδέχθηκε την προσφορά του Γιόχαν Κρόιφ και μετακινήθηκε στην Μπαρτσελόνα.

Ημέρες δόξας

Ο Στόιτσκοφ υπό τις οδηγίες του Κρόιφ εξελίχθηκε σε ένα από τους καλύτερους επιθετικούς παγκοσμίως. Έπαιξε μαζί με τον Ρομάριο στην επίθεση και με άλλα ακόμη άτομα της ξακουστής “Dream Team”. Ο Βούλγαρος επιθετικός σε 151 εμφανίσεις σκόραρε 76 γκολ με την φανέλα της Καταλανικής ομάδας. Την οδήγησε σε τέσσερα συνεχόμενα πρωταθλήματα ενώ το 1992 κατέκτησε το Κύπελλο Κυπελλούχων και του απονεμήθηκε η χρυσή μπάλα.

Πέρα από την Μπαρτσελόνα πολλοί από εμάς ιδιαίτερα όσοι είναι λίγο μεγαλύτερης ηλικίας θυμούνται τον Στόιτσκοφ λόγω της εκπληκτικής παρουσίας του στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994. Μετά την ήττα με 3-0 από την Νιγηρία στο πρώτο ματς οι ελπίδες αλλά και οι φιλοδοξίες της Εθνικής Βουλγαρίας μειώθηκαν. Βέβαια ο Στόιτσκοφ δεν συμβιβάστηκε με αυτήν την άποψη. Η Βουλγαρία νίκησε με 4-0 την Εθνική μας ομάδα, σε ένα ματς που το σκορ ήταν μαγική εικόνα για όποιον έχει δει το ματς, απλώς δεν παύει να είναι βαρύ σαν αποτέλεσμα. Σκόραρε τουλάχιστον ένα γκολ σε όλα τα ματς που ακολούθησαν ενώ έχασαν από την Ιταλία με 2-1 στα ημιτελικά. Η Βουλγαρία έκανε το θαύμα και τερμάτισε 4η σε εκείνο το Παγκόσμιο Κύπελλο. Ο Στόιτσκοφ είχε σκοράρει 6 γκολ στην τελική φάση και κέρδισε μαζί με τον Όλεγκ Σαλένγκο το χρυσό παπούτσι του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1994.

Μπορεί να έπαιζε εξαιρετικά με την εθνική του ομάδα, όμως η Βουλγαρία δεν ξανάκανε μεγάλες εμφανίσεις σε τελική φάση. Για παράδειγμα στην τελική φάση του Γιούρο 1996 ο επιθετικός της Μπαρτσελόνα σκόραρε 3 γκολ αν και η ομάδα του αποκλείστηξε από την πρώτη φάση όπως και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998. Ο Στόιτσκοφ σκόραρε συνολικά 37 γκολ σε 83 ματς με το εθνόσημο.

Σε ηλικία 29 ετών ο Στόιτσκοφ αποχώρησε από την Μπαρτσελόνα και…γύρισε τον κόσμο αφού αγωνίστηκε σε πολλές ομάδες. Μετά από ένα σύντομο πέρασμα από την Πάρμα, ξαναγύρισε στην Μπαρτσελόνα και αργότερα πήγε να παίξει στην Αλ-Νασρ, στην Κασίβα Ρέισον, στην Σικάγο Φάιερ και στην D.C. United. Μόλις αποσύρθηκε από το ποδόσφαιρο έγινε προπονητής. Ήταν ο κόουτς της Εθνικής Βουλγαρίας από το 2004 έως το 2007.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ