Forgotten Legends

Ρεκόμπα, η ιστορία του «Ελ Τσίνο» (pic&vid)

Ρεκόμπα. Έντονη προσωπικότητα, απίστευτη τεχνική, τρομερή θέληση και ψυχή. Ακολουθήστε μας στην εξερεύνηση της καριέρας του «Κινέζου».

Ο θρύλος του «Ελ Τσίνο»

Ο Άλβαρο Αλεξάντερ Ρεκόμπα Ριβέρο γεννήθηκε το 1976 στο Μοντεβιδέο της Ουρουγουάης. Του έδωσαν ένα ασυνήθιστο ψευδώνυμο αυτό του «Ελ Τσίνο» (ο Κινέζος), λόγω των ανατολίτικων χαρακτηριστικών του.

Το «άστρο» του είδε ο Σάντρο Ματσόλα, αστέρι της θρυλικής ομάδας Inter της δεκαετίας του 1960. Ο Ρεκόμπα είχε βελτιώσει σημαντικά τις ικανότητές του στην Ακαδημία του Ντανούμπιο, την ομάδα που παρήγαγε επίσης τέτοια ταλέντα όπως ο Ντιέγκο Φορλάν και ο Έντισον Καβάνι. Μόνο 20 ετών εκείνη την εποχή, ο Ρεκόμπα βρισκόταν σε δύο παραγωγικές σεζόν, σκοράροντας 28 γκολ σε 67 παιχνίδια με Ντανούμπιο και Νασιονάλ. Ο Ματσόλα, ήταν πεπεισμένος ότι είχε εντοπίσει μια ποδοσφαιρική μεγαλοφυία. Ενημέρωσε, λοιπόν τον φίλο του και επικεφαλής της Ιντερνατσιονάλε Μιλάνο, τον Μάσσιμο Μοράτι, ο οποίος πλήρωσε κοντά 17 εκατομμύρια ευρώ (το πρώτο και το μεγαλύτερο ποσό που δαπανήθηκε για αυτόν) και τον έστειλε στην Ιταλία και την Ίντερ. Άλβαρο Ρεκόμπα

Μετάβαση στην Ευρώπη!

Στο πρώτο του παιχνίδι στη Serie A, ο Ρεκόμπα σημείωσε και τα δύο γκολ σε μια νίκη με 2-1 επί της Μπρέσια, ενώ αγωνίστηκε για μόλις 18 λεπτά. Ένα τόσο μεγαλοπρεπές και εντυπωσιακό ντεμπούτο στο επιβλητικό Σαν Σίρο, που κατάφερε να επισκιάσει μέχρι και το ντεμπούτο, του Ρονάλντο!

Το αριστερό πόδι του νεαρού Ουρουγουανού διέθετε δύναμη και ακρίβεια, ήταν όμορφα ισορροπημένο και παραπλανητικά γρήγορο. Όμως, η επιθετική γραμμή της Ίντερ στηριζόταν στους Ρονάλντο, Τζορκάεφ, Ζαμοράνο και άλλους παρόμοιους παίκτες που σκληραίνουν τον ανταγωνισμό.  Ο «Κινέζος» ήταν ακόμα νεαρός που προσπαθούσε να προσαρμοστεί σε μια νέα κουλτούρα και διαφορετικό επίπεδο ποδοσφαίρου. Η Ίντερ κατέκτησε το Uefa Cup εκείνης της περιόδου, όμως βγήκε δεύτερη στην κανονική περίοδο. Άλβαρο Ρεκόμπα

Διαπιστευτήρια ποιότητας και φανέλα βασικού!

Η δεύτερη σεζόν είδε τον Ρεκόμπα, να δανείζεται στη μάχη της παραμονής, της Βενέτσια. Με 11 γκολ σε 19 αγώνες, ήταν μάλλον ένας από τους μοναδικούς λόγους σωτηρίας στη κατηγορία. Πριν φύγει, οι συμπαίκτες του του δώρισαν ένα ρολόι, επειδή, ήταν τακτικά αργοπορημένος για την προπόνηση.

Ο Ρεκόμπα επέστρεψε στο «Σαν Σίρο» για την περίοδο 1999/2000 και έγινε βασικός και αναντικατάστατος στα σχέδια του Λίπι. 31 συμμετοχές 10 τέρματα και 1 ασίστ την πρώτη χρονιά. 41 εμφανίσεις συνολικά, 14 τέρματα και 4 ασίστ την επόμενη. Η Ίντερ, όμως, πραγματοποίησε εξίσου κακές χρονιές, τερματίζοντας τέταρτη στη Serie A, αποκλεισμένη από το Κύπελλο Ιταλίας (‘’8’’ και ‘’4’’) τους προκριματικούς γύρους του Champions League και στους ‘’16’’ του Ουέφα.

Άλβαρο Ρεκόμπα Άλβαρο Ρεκόμπα

Το «καταραμένο» συμβόλαιο!

Φυσικά, ο πρόεδρος ήθελε να τον ανταμείψει για τον πρωταγωνιστικό του ρόλο. Ο Mοράτι πρόσφερε και πλήρωσε, ετήσιο μισθό ύψους £ 4 εκατομμυρίων μετά το τέλος της περιόδου, καθιστώντας τον «Κινέζο» τον πιο ακριβοπληρωμένο παίκτη στον κόσμο την εποχή εκείνη. Ωστόσο, αυτό το συμβόλαιο σχεδόν τον «καταράστηκε». Άρχισαν οι τραυματισμοί, αλλά είχε και μπλεξίματα με μια υπόθεση πλαστού διαβατηρίου.

Το 2002/03, κάτω από τις οδηγίες του Χέκτορ Κούπερ, ο Ρεκόμπα απολάμβανε αναμφισβήτητα την καλύτερη περίοδο της καριέρας του στην Ίντερ. Την ίδια περίοδο μετά από τέσσερα χρόνια, η Ίντερ επέστρεψε στο Champions League, αν και θα έπρεπε να το κάνει χωρίς τον Ρονάλντο, ο οποίος αναχώρησε για τη LaLiga και την Ρεάλ Μαδρίτης με ένα μυθικό ποσό.  Ο Χερνάν Κρέσπο είχε αγοραστεί για να αντικαταστήσει τον Ρονάλντο, έχοντας για συνεργάτη τον Κρίστιαν Βιέρι. Οι τρεις αυτοί παίκτες έπαιξαν σημαντικό ρόλο για να φτάσει η Ίντερ μέχρι και την ημιτελική φάση του Champions League. Ο Ρεκόμπα εκείνη την σεζόν σε 42 συμμετοχές, σημείωσε 12 τέρματα και 3 ασίστ. Όμως, οι σχέσεις μεταξύ Μοράτι, Κούπερ και Ρεκόμπα – λόγω εξωαγωνιστικών παραπτωμάτων- ήταν τεταμένες. Η κατάσταση στο σύλλογο την επόμενη σεζόν ήταν ασταθής. Στο Τσάμπιονς Λιγκ, η Ίντερ, δέχθηκε μια ταπεινωτική ήττα με 5-1 από την Άρσεναλ στο Μιλάνο.

Ο Μοράτι προσπάθησε να διαχειριστεί την κατάσταση. Προσέλαβε τον Αλμπέρτο Ζακερόνι και προσπάθησαν να πάνε… με τα «νερά» του «Κινέζου». Παρά το γεγονός ότι όσο αγωνίστηκε υπό την ηγεσία του ήταν παραγωγικός, οι τραυματισμοί είχαν τεράστια συχνότητα (γόνατο, αστράγαλο, ώμο). Η σεζόν τελείωσε με 29 συμμετοχές 11 τέρματα και 2 ασίστ. Αλβάρο Ρεκόμπα

Τίτλοι μεν, πτώση δε!

Η ηγεσία του Ρομπέρτο Μαντσίνι, έφερε… τίτλους, αλλά όχι λόγω εξαιρετικής απόδοσης. Ο Ρεκόμπα, έδειχνε παρά την αστείρευτη ποιότητα του να έχει πάρει την… «κάτω βόλτα» με τους τραυματισμούς. Εκείνη την σεζόν (04/05) θα σημειώσει 22 συμμετοχές με 6 τέρματα και 7 ασίστ. Η Ίντερ θα κατακτήσει το κύπελλο, αλλά ο «Κινέζος» ήταν τραυματίας

Τις επόμενες δυο χρονιές με το «Calciopolis» να μαστίζει το Ιταλικό ποδόσφαιρο, η Ίντερ βγαίνει 2 φορές πρωταθλήτρια. Η υπέρβαση στην Ευρώπη δεν έγινε ποτέ (έφτασε μόνο μέχρι τους «8» του Champions League) ενώ το πρεστίζ του συλλόγου, έχει πληγεί από τις αλλεπάλληλες επιτυχίες -συνάμα αποκλεισμοί στα μεταξύ τους- της Μίλαν. Ο Ρεκόμπα θα σημειώσει σε δύο σεζόν 48 συμμετοχές με 7 τέρματα και 4 ασίστ. Φτωχός απολογισμός

Την επόμενη σεζόν και το 2007, ο Ρεκόμπα δανείστηκε στο Τορίνο, όπου ήλπιζαν ότι θα ανακτήσει την φόρμα του, αλλά δυστυχώς, υπέκυψε σε τραυματισμούς, ξανά. Σε 24 συμμετοχές, είχε 3 τέρματα και 2 ασίστ. Αλβάρο Ρεκόμπα

Καλωσήρθατε στην Ελλάδα!

Ενώ όλοι πίστεψαν, ότι τα πάντα έχουν τελειώσει για τον «Κινέζο», ένας παλιός γνώριμος είχε άλλη γνώμη. Ο Πανιώνιος, έχοντας σε ειδική «θέση» τον Λάμπρο Χούτο, προσπάθησε για το «κόλπο γκρόσο» του συλλόγου και του πρωταθλήματος συνολικά. Με μια μικρή οικονομική υπέρβαση (2 εκ. ευρώ σε συμβόλαια και προμήθειες) τα κατάφερε. Η «πλατεία» γκρεμίστηκε από χαρά και φωνές.

Ο Ρεκόμπα, πήρε όλη αυτή την… «αύρα» του Ελληνικού ποδοσφαίρου, που σίγουρα θυμίζει σε πολλά την χώρα του και «ζωντάνεψε» λίγο. Τους τραυματισμούς δεν τους ξεπέρασε πλήρως. Όμως, σε 17 συμμετοχές είχε 5 τέρματα και 6 ασίστ, κάνοντας ένα όμορφο δίδυμο με τον έτερο «κυανέρυθρο» Εστογιανόφ. Ακόμα και οι 5 κίτρινες κάρτες δείχνουν ότι είχε μπει για τα καλά… στο Ελληνικό Πρωτάθλημα.

Για τον Πανιώνιο όμως, παρά την ακριβοθώρητη ιστορία του, το να πληρώνει ένα ποδοσφαιριστή, ο οποίος δεν μπορούσε να δώσει τα μέγιστα λόγω τραυματισμών, ήταν υπέρ του δέοντος.

Αλβάρο Ρεκόμπα

«Deja vu» καταξίωσης!

Σε ηλικία 33 ετών, ήταν πλέον καιρός για να επιστρέψει στην πατρίδα του. Στην Ουρουγουάη. Εκεί που ξεκίνησε. Στην Ντανούμπιο τον Ιανουάριο του 2010. Εκεί θυμήθηκε ότι ο Ρεκόμπα, έχει μερικές ακόμα ποδοσφαιρικές «παραστάσεις». Στη Ντανούμπιο σε 38 συμμετοχές είχε 10 τέρματα και 4 ασίστ, μέσα σε 1,5 χρόνο, σε αυτή την ηλικία.

Τι και αν κόντευε να φτάσει 35; Ήθελε ένα τέλος, παρόμοιο του «θρύλου» του, ακόμα και αν οι τραυματισμοί του στέρησαν τους «άθλους» στα νιάτα του.

Πηγαίνοντας στη Νασιονάλ βοήθησε τα μέγιστα σε δύο τίτλους πρωταθλήματος Ουρουγουάης. Την πρώτη του σεζόν σε 33 συμμετοχές έφτασε ένα βήμα μακριά από το double-double με 9 τέρματα και 9 ασίστ. Πρώτος τίτλος, αλλά δεν ήταν ο τελευταίος. Τις επόμενες 2 σεζόν, θα σημειώσει 48(!) συμμετοχές με 7 τέρματα και 8 ασίστ.

Στα 38 του πλέον, είχε μια τελευταία δουλειά. Ακόμα και αν το «σώμα» δεν άντεχε από τα χρόνια και τους τραυματισμούς. Η ψυχή το ήθελε. Ο Ρεκόμπα με 19 εμφανίσεις 2 τέρματα και 5 ασίστ, είχε το καλύτερο τέλος της καριέρας του. Με τίτλο. Α! και με ένα εντυπωσιακό ελεύθερο λάκτισμα από τα 40 μέτρα σε μια κρίσιμη νίκη της Νασιονάλ εναντίον του Πεναρόλ.

Η εθνική και το τέλος!

Με την Εθνική ομάδα, ο «Κινέζος» σημείωσε 43 εμφανίσεις με 7 τέρματα και 2 ασίστ. Η σημαντικότερη στιγμή, όμως, δεν πρέπει να είναι άλλη, από την συμμετοχή του στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2002 και το «παρθενικό» του τέρμα στον θεσμό απέναντι στη Σενεγάλη.

Ο Χουάν Σεμπαστιάν Βερόν πίστευε ότι ο Ρεκόμπα δεν έγινε ο καλύτερος παίκτης στον κόσμο, επειδή ο ίδιος δεν το θέλησε. Ωστόσο, ο Τσίνο δεν το βλέπει αυτό. Μιλώντας μετά τον αποχαιρετισμό του, παρατήρησε: «Είχα την τύχη να παίζω με τόσους πολλούς πρωταθλητές και θα είμαι πάντα ευγνώμων. Ήμουν πάντα χαρούμενος κατά τη διάρκεια της καριέρας μου, γιατί έκανα το χόμπι μου ως δουλειά και πάντα ήθελα απλώς να ψυχαγωγήσω ανθρώπους. Δεν μετανιώνω.”

Ως φίλαθλοι ποδοσφαίρου, δεν έχουμε από το να χαρούμε περισσότερο, αντί να ασκούμε κριτική και να διεγείρουμε «αν». Γιατί σίγουρα, ο «Κινέζος» έχει πολλά να περηφανευθεί για τον εαυτό του.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ