Premier League

Τζάκ Γκρίλις: Της υψηλής κοινωνίας το καλύτερο… τσογλάνι!

Εν μέσο πανδημίας ο Τζακ Γκρίλις έσπασε την καραντίνα, πήγε σε πάρτι, μέθυσε, τράκαρε και συνελήφθη. Ε και που είναι το περίεργο;

Ο Τζάκ Γκρίλις είναι το νέο κακό παιδί του αγγλικού ποδοσφαίρου που είτε θα μισήσεις είτε θα λατρέψεις. Στη μέση δεν υπάρχει τίποτα. Η αλήθεια είναι ότι μετά την απόσυρση του θρυλικού αληταρά Τζόι Μπάρτον η θέση είχε μείνει κενή. Στα 24 του ο Γκρίλις πρέπει να αποφασίσει αν στο τέλος της καριέρας του θα τον θυμούνται ως το «κακό παιδί» ή σαν έναν σπουδαίο παίκτη. Γιατί έχει όλα τα προσόντα να γίνει ακριβώς αυτό. Φτάνει βέβαια να θέλει και γι’ αυτό δεν είμαστε καθόλου σίγουροι.

Τα παιδιά της γειτονιάς

Ο Γκρίλις είναι γέννημα θέμα του Μπέρμινχαμ. Όσοι ξέρουν την αγγλική πραγματικότητα γνωρίζουν ότι το Μπέρμινχαμ είναι μια από τις πιο κακόφημες πόλεις όλης της χώρας. Μια εργατούπολη με υψηλά επίπεδα φτώχειας που σε «αναγκάζει» να γίνεις ζόρικος για να τα βγάλεις πέρα. Ο Γκρίλις λοιπόν ήταν ένα από τα χιλιάδες παιδιά του Μπέρμινχαμ που μεγάλωσε με αυτή τη νοοτροπία. Είχες όμως μια διαφορά από τους υπόλοιπους. Ήταν καλός στη μπάλα. Πολύ καλός για την ακρίβεια. Γκρίλις Άστον Βίλα

Από 6 χρονών είναι μέλος της Άστον Βίλα. Της ομάδας που ανέκαθεν υποστήριζε και που έφτασε σήμερα να είναι ο αρχηγός της. Από μικρός ξεχώρισε. Μπορεί φέτος να τον έμαθε ο περισσότερος κόσμος όμως η αλήθεια είναι ότι ο Γκρίλις έπαιξε πρώτη φορά στην Πρέμιερ Λιγκ το 2014! Στα 18 του τότε ήταν ένας νέος με μεγάλες προοπτικές που είχε απασχολήσει τους μεγάλους του Νησιού. Έξι χρόνια μετά ο Γκρίλις δεν έχει ακόμα αφήσει τους αγαπημένους «Χωριάτες.

Οι λόγοι; Πρώτον η φήμη του κακού παιδιού με την ατίθαση συμπεριφορά τον συνόδευε από μικρό. Η εξωγηπεδική του ζωή δεν υπήρξε ποτέ αυτό που λέμε «υποδειγματική». Ανέκαθεν έδειχνε μεγαλύτερη προτίμηση στις μπύρες και στις παμπ από το άραγμα στο σπίτι και τις μπάρες δημητριακών. Εκτός όμως από τα εξωγηπεδικά και τα ζητήματα χαρακτήρα ο Γκρίλις γουστάρει να παίζει για την Βίλα. Είναι η ομάδα του, το μέρος που μεγάλωσε, η φανέλα με την οποία δέθηκε. Γκρίλις Βίλα

Μαζί της έπαιξε για πρώτη φορά στην Πρέμιερ Λιγκ, μαζί της έπεσε, μαζί της ανέβηκε ξανά. Εκεί δεν τον κρίνει κανείς για τον χαρακτήρα του, δεν έχει να δικαιολογηθεί για τίποτα. Τον ξέρουν και τους ξέρει. Υπάρχουν ακόμη κάποιοι παίκτες που γι’ αυτούς μετράει περισσότερο το που νιώθουν καλύτερα από το πόσο καλή είναι μια ομάδα ή πόσο ακριβό ένα συμβόλαιο. Φέτος που το όνομα του παίζει πιο δυνατά από ποτέ για μεγάλη μεταγραφή αυτός ο αθεόφοβος τύπος είναι ικανός να δημιούργησε όλο αυτόν τον πανικό εν μέσο καραντίνας για να τον αφήσουν… ήσυχο!  Σαν τη Βίλα και το Μπέρμινχαμ δεν έχει.

Δεν είναι μόνο αυτό

Πέρα όμως από όλο αυτό το στόρι γύρω από τον χαρακτήρα του Γκρίλις υπάρχει και το ποδόσφαιρο. Κι εκεί ο Γκρίλις ξεχωρίζει. Άμα παρακολουθήσει κανείς τη φετινή Άστον Βίλα θα καταλάβει ότι ο δυνατότητές του είναι για πολύ πιο πάνω. Η Βίλα -που παλεύει για την παραμονή της στην κατηγορία- έχει χτίσει όλη την ομάδα της γύρω από τον 24χρονο Άγγλο χαφ.

Ο Γκρίλις είναι ο κινητήριος μοχλός και ο με διαφορά ποιοτικότερος παίκτης της. Ένας επιτελικός μέσος που μπορεί με μεγάλη άνεση να παίξει στα άκρα και διακρίνεται για την εξαιρετική τεχνική του κατάρτιση αλλά και για τον τσαμπουκά του. Βλέπετε το να είσαι ζόρικος τύπος μπορεί να σου δημιουργήσει πολλά προβλήματα στο ποδόσφαιρο και όχι μόνο, έχει όμως και τα καλά του. Ο Γκρίλις είναι το ακριβώς αντίθετο από αυτό που λέμε σοφτ.

Αντέχει τις κλωτσιές, δεν ψάχνει ευκαιρία για να βουτήξει και γενικότερα σε μια ομάδα σαν την Άστον Βίλα είναι μια παρουσία που ξεχωρίζει σαν τη μύγα μες το γάλα. Το αγωνιστικό του στυλ και οι θέσεις στις οποίες αγωνίζεται θυμίζουν αρκετά τον Τζέιμς Μάντισον της Λέστερ. Ίσως ο Μάντισον να είναι λίγο ανώτερος τεχνικά και ο Γκρίλις πιο δυναμικός.

Μετά από τρεις σερί καλές χρονιές στη Τσάμπιονσιπ ο Γκρίλις κάνει φέτος την καλύτερη χρονιά της ζωής του στα μεγάλα σαλόνια του αγγλικού ποδοσφαίρου. Σε 31 συμμετοχές έχει 9 γκολ και 8 ασίστ όντως πρώτος και στις δύο κατηγορίες για την Βίλα. Αν τελικά οι «Χωριάτες» καταφέρουν να σώσουν την κατηγορία θα το χρωστούν κατά έναν τεράστιο βαθμό στον αρχηγό τους. Λέτε μετά να τους νοιάζει αν είναι… άτακτος;

Η ώρα για το μεγάλο βήμα έχει έρθει αλλά…

Αν εστιάσουμε καθαρά στο ποδοσφαιρικό κομμάτι ο Γκρίλις δεν θα μπορούσε να βρίσκεται σε καλύτερη φάση. Είναι ηγέτης και αρχηγός της αγαπημένης του ομάδας, βρίσκεται στα πλάνα του Σάουθγκειτ για την αποστολή του Γιούρο και αποτελεί μεταγραφικό στόχο μεγάλων ομάδων της Πρέμιερ. Μάλιστα η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ φαίνεται να εξετάζει πολύ σοβαρά την περίπτωσή του, με το ρεπορτάζ από Αγγλία να μιλάει ήδη για επαφές μεταξύ των ομάδων.

Βέβαια επειδή Γκρίλις είσαι μπορείς από τη μια στιγμή στην άλλη όλα αυτά να στείλεις στον κάλαθο των αχρήστων. Μετά το όλο θέμα που προέκυψε με την εντελώς ανεύθυνη συμπεριφορά του Γκρίλις εν μέσο μιας πολύ κρίσιμης κατάστασης τα δεδομένα φαίνεται να αλλάζουν. Τελευταία δημοσιεύματα αναφέρουν ότι ο Σόλσκιερ έχει αλλάξει γνώμη ως προς την απόκτηση του Γκρίλις. Γεγονός που αφορά καθαρά το τελευταίο περιστατικό με αρνητικό πρωταγωνιστή τον παίκτη και όχι κάποια διαφορετική σκέψη σχετικά με την αξία του. Γενικότερα ο αγγλικός Τύπος είναι αδίστακτος και πολύ σκληρός. Άμα δε του δοθεί αφορμή δεν λυπάται τίποτα. Τις τελευταίες δύο μέρες εφημερίδες και site έχουν «ξεσκίσει» τον Γκρίλις και έχουν δημιουργήσει μεγάλο πλήγμα στην εικόνα του.

Κι εδώ γεννάται το ερώτημα κατά πόσο αυτό ενδιαφέρει τον ίδιο τον ποδοσφαιριστή, ο οποίος μέχρι στιγμής έχει αποδείξει ότι δεν νοιάζεται ιδιαίτερα για το «τι λέει ο κόσμος». Το timing δεν μοιάζει καθόλου καλό γι’ αυτόν. Όντας ένα από τα πιο «καυτά» ονόματα στο Νησί και με τη μεγάλη μεταγραφή προ των πυλών έχει πολλά να χάσει με όλη αυτή την ιστορία.

Βέβαια κι εδώ -όπως στα περισσότερα πράγματα στη ζωή- το νόμισμα έχει δύο όψεις. Η μια -η αντικειμενική- λέει ότι είναι κρίμα ένας παίκτης με τέτοιες δυνατότητες να μην παίξει στο επίπεδο που αξίζει και μπορεί με ότι αυτό συνεπάγεται. Χρήματα, δόξα, τίτλους. Υπάρχει όμως και η άλλη όψη που λέει ότι κάποιον που φοράει τον περιβραχιόνιο της αγαπημένης του ομάδας δεν τον νοιάζει τίποτα άλλο. Και είναι σίγουρα μια όψη που μπορούμε -και θα έπρεπε- να σεβαστούμε.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ