Η μπάλα στην εξέδρα

Αταλάντα: Η θεά του Μπέργκαμο

Η Αταλάντα είναι η νέα μεγάλη έκπληξη της Ευρώπης και το Sportsking.gr γράφει για τα όσα αρέσουν στην ομάδα του Μπέργκαμο και φυσικά για το μέλλον της.

Οι φίλαθλοί της την αποκαλούν «La Dea» (σ.σ. Η θεά). Δεν θα μπορούσαν να της δώσουν πιο στοχευμένο παρατσούκλι αφού άλλωστε τη λατρεύουν ως μία τέτοια. Η Αταλάντα όμως τα τελευταία χρόνια έχει αφήσει πίσω το μικρό Μπέργκαμο και το όνομά της έχει ακουστεί σε όλη την Ιταλία και πλέον σε όλη την Ευρώπη.

Έκπληξη; Πυροτέχνημα; Ή μήπως μία νέα Λέστερ; Η Αταλάντα είναι η ομάδα που χαίρεσαι να βλέπεις, ζηλεύεις και σίγουρα θες να την δεις να κάνει το «μπαμ». Αταλάντα

Το υγιές θράσος που σε κάνει να αγαπήσεις την Αταλάντα

Ναι, φυσικά και είναι θράσος. Αν ρωτήσει κανείς κάποιον, τι του έρχεται στο μυαλό όταν ακούει το όνομα «Αταλάντα» θα του έρθει στο μυαλό το θράσος. Αυτός ο τσαμπουκάς που κάθε ομάδα πρέπει να έχει στο γήπεδο. Που κάθε οπαδός ζητά από τους παίκτες της ομάδας του.

Η Αταλάντα, λοιπόν, αυτόν τον τσαμπουκά τον έχει. Και μέχρι στιγμής δεν της τον έχει «σπάσει» κανένας. Μπαίνει στο γήπεδο και έχει ήδη από τα αποδυτήρια το ύφος του νικητή. Και όχι ενός απλού νικητή. Αλλά αυτού του ενοχλητικού τύπου που θα κοιτάξει όχι απλά να κερδίσει και να πει «Δόξα τω Θεώ, νίκησα», αλλά να σε ταπεινώσει, να αποδείξει ότι είσαι τίποτα. Ενδεικτικά είναι και τα μεγάλα σκορ που έχει πετύχει φέτος. Σκορ που την οδήγησαν στο ρεκόρ του ενεργητικού σε μία χρονιά.

Ενοχλητικό; Ναι, σίγουρα. Θα το ήθελες όμως από την ομάδα σου; Εννοείται. Άρα, δεν υπάρχει λόγος να «κακιώνεις» στην Αταλάντα. Κάνει ακριβώς αυτό που εύχεσαι να δεις από την ομάδα και τους παίκτες σου.

Hats off σινιόρ Γκασπερίνι

Πρωτεργάτης αυτής της προσπάθειας είναι ο προπονητής της, Τζιάν Πιέρο Γκασπερίνι. Ο 62χρονος τεχνικός διανύει την τέταρτη χρονιά του στην Αταλάντα και έχει καταφέρει να τη βάλει στον χάρτη. Της έχει προσδώσει ταυτότητα, στυλ παιχνιδιού και μπορεί να παίρνει πάντα το 100% από τους παίκτες του.

Το παλμαρέ του μεγάλο και άκρως ιταλικό αλλά η επιτυχία που γνωρίζει στην Αταλάντα είναι πρωτόγνωρη. Η σχέση του με τους ιδιοκτήτες της ομάδας είναι εκπληκτική. Οι οπαδοί τον λατρεύουν. Οι παίκτες τον εμπιστεύονται. Και πως να μην τον εμπιστεύονται; Η ομάδα δεν έχει γνωρίσει κάποια ιδιαίτερη πτώση απ’ όταν την ανέλαβε. Αντιθέτως, κάθε χρόνο κάνει και ένα βήμα ψηλότερα. Αταλάντα

Τι θα γίνει στο μέλλον όμως με την Αταλάντα;

Οι πορείες της τα τελευταία χρόνια αν μη τι άλλο είναι εντυπωσιακές. Φέτος, ειδικά αν όλα κυλήσουν φυσιολογικά θα τερματίσει δεύτερη στη Serie A και στο Champions League ο δρόμος είναι ανοιχτός για εκείνη.

Φυσικά, και να αποκλειστεί από την Παρί Σεν Ζερμέν, ποιος θα της πει και τι; Ότι η ομάδα με το μικρότερο μπάτζετ της φάσης των «16» αποκλείστηκε από το μεγαθήριο της Παρί; Ή ότι έπρεπε να φτάσει ψηλότερα;

Ας επανέλθουμε όμως στο καίριο ερώτημα που αφορά το μέλλον αυτής της ομάδας. Που μπορεί να φτάσει; Πόσο θα κρατήσει αυτή η κολόνια; Ας δούμε τα δεδομένα.

Πράγματι, η Αταλάντα πραγματοποιεί εξαιρετικές σεζόν και έχει γίνει πλέον υπολογίσιμη δύναμη στην Ιταλία και την Ευρώπη. Θεωρητικά, αυτή η συνεχής βελτίωση θα συνεχιστεί τουλάχιστον τα επόμενα δύο χρόνια. Αλλά και πάλι, θεωρητικά. Στην πράξη, όσοι παρακολουθούν την Αταλάντα γνωρίζουν πως η ομάδα εξαρτάται πολύ από την τριάδα Ίλισιτς, Ζαπάτα και Μουριέλ. Τρεις πολύ δυνατοί παίκτες που όμως βρίσκονται στα 30 τους και μάλιστα ο Ίλισιτς στα 32.

Στα 32 είναι και ο Γκόμεζ, στα 29 ο ντε Ρουν, ο Τολόι ενώ τα 30 έχει πατήσει και ο Παλομίνο. Αντίθετα, παίκτες με προοπτικές όπως ο Ταμέζ, ο Τραορέ, ο Πίκολι ή και ο Κόλεϊ που είναι σαφώς μικρότεροι ηλικιακά, δεν έχουν πάρει τόσα ματς στα πόδια τους.

Κάπως έτσι, οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι ο δρόμος του Γκασπερίνι έχει δύο μονοπάτια. Είτε να εντάξει τα «νιάτα» στην ομάδα είτε να κινηθεί σε μεταγραφές. Μεταγραφές ποιοτικές που θα ενισχύσουν το ήδη εξαιρετικά δεμένο κορμό της ομάδας και να τον ενισχύσει μελλοντικά προκειμένου όλη αυτή η εικόνα να έχει διάρκεια.

Και κάπου εκεί γεννάται η απορία…

Μέχρι που μπορεί να φτάσει η Αταλάντα;

Μπορεί να κάνει την έκπληξη και να κατακτήσει το Καμπιονάτο;

Είναι αρκετά δύσκολο αυτό. Ίντερ και Λάτσιο ανεβαίνουν αρκετά και θεωρητικά αν κάποιες μπορούν να «χτυπήσουν» τη Γιουβέντους θα είναι αυτές. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει πως σε περίπτωση που όλες οι συνθήκες την ευνοήσουν, η Αταλάντα δεν μπορεί να σηκώσει το πρωτάθλημα.

Όσον αφορά τώρα τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, η Αταλάντα δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τις υπόλοιπες ομάδες που δίνουν κάθε χρόνο το «παρών» στα ευρωπαϊκά σαλόνια. Μπορεί με άνεση να καθιερωθεί στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι και να ανελιχθεί στους πίνακες και τα γκρουπ δυναμικότητας.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ